Lekarze, a dokładnie psychologowie pracują z osobami uzależnionymi od różnych zachowań i używek: jedzenia, narkotyków, seksu, gier czy alkoholu. Choć nie ma konkretnych dowodów na jej istnienie, można się domyślić, że podatność na uzależnienia jest faktem. Jest wielu pacjentów na różnych etapach zdrowienia. Można zaobserwować jak w trakcie terapii, osoby zmieniają uzależnienia. Pacjent przechodzi od alkoholu do narkotyków, od jedzenia do komputera, od seksu do hazardu. W takich przypadkach pomóc może terapeuta uzależnień, który wie, czym jest nałóg, skuteczniej niż ktoś, kto specjalizuje się tylko w uzależnieniu np. od alkoholu lub narkotyków. Przede wszystkim to pacjent musi chcieć się zacząć leczyć. Czasami trudno mu się przyznać do tego, że jest uzależniony. Twierdzi on, że nie jest. Tu z pomocą powinna mu przyjść najbliższa rodzina. Powinnien mieć od niej przede wszystkim wsparcie, żeby uzależniony czuł się akceptowany, a nie odrzucony. To już połowa sukcesu w terapii. Niech rodzina rozmawia dużo z uzależnionym i dodaje mu otuchy; niech mówi mu, że nadal jest cenny w ich oczach. To bardzo pomaga uzależnionemu. Poczucie, że nie jest z tym sam. A więc nie zaniedbujmy tego, udzielajmy wsparcia!