Menopauza jest to ostatnie krwawienie miesiączkowe, po którym występuje co najmniej roczny okres braku miesiączki. Nazywa się on również okresem przekwitania, czyli klimakterium. Pomimo różnych dolegliwości przekwitanie nie jest chorobą, lecz kolejnym etapem w życiu każdej kobiety. Menopauza nie jest wcale taka straszna. Pierwsze jej objawy, pojawiają się krótko po czterdziestce. U Polek ostatnia miesiączka pojawia się zwykle między 50. a 52. rokiem życia. Wczesne objawy pojawiają się, gdy kobieta jeszcze miesiączkuje. Uderzenie gorąca, tzw. wary- pojawiają się nagle jako gwałtowna fala ciepła przepływającego od głowy, poprzez szyję w kierunku tułowia. Gdy napływa fala gorąca, staraj się przede wszystkim odprężyć. Rozluźnienie sprzyja opanowaniu odczuwania gorąca. Innym sposobem jest wypicie szklanki zimnej wody lub zanurzenie rąk w zimnej wodzie. Ubieraj się w kilka lekkich warstw odzieży, z których część można zdjąć. Przede wszystkim nie zamartwiaj się menopauzą. Każda kobieta to przechodzi. To nie jest żadna choroba! Tak więc głowa do góry! Ciesz się życiem po czterdziestce.

W Polsce, dzieci z cukrzycą do 15. roku życia jest około 5 tysięcy. Dość znaczna jest liczba dzieci najmłodszych, od 2 do 5 lat. Dlatego rodzice powinni być bardzo czujni! Jeśli dziecko lub nastolatek pije duże ilości płynów i częściej oddaje mocz, chudnie, ma kłopoty z koncentracją, to może być chore na cukrzycę. Opisane sygnały choroby, są wiadomo łatwiejsze do zauważenia u dziecka starszego, niż u malucha, który np. nosi jeszcze pampersy. Ale wtedy należy zwrócić uwagę, na ewentualne zmniejszenie apetytu, chudnięcie, ogólny niepokój. Bardzo często maluch musi przebywać w szpitalu, by podniesiony poziom cukru doprowadzić do normalnej wartości, ustawić i rozpocząć leczzenie. A także odpowiednio przygotować rodziców dziecka. Sposób leczenia ustala lekarz, biorąc pod uwagę wiek dziecka i przebieg choroby. Stosuje się pompę insulinową, gdy dziecko znosi źle zastrzyki. Pompa oznacza wkłuwanie się raz na 3 dni. Podstawą diety dziecka, powinny być węglowodany: pieczywo razowe, kasze, ryż, rośliny strączkowe, warzywa. Ważne, by jeść posiłki niewielkie, ale 5-6 razy dziennie. Słodycze powinny być jedzone tylko w takich ilościach, na jakie zgodzi się lekarz.

Opryszczka zwykła, to jedna z najczęstszych chorób zakaźnych skóry i błon śluzowych, często o przewlekłym i nawrotowym przebiegu. Problem ten dotyczy blisko 29 milionów Polaków, a tylko niewielu z nichszuka pomocy u specjalisty. Istotna jest tu pomoc specjalisty oraz szybkie działanie. Od pojawienia się pierwszych wyczuwalnych objawów ( swędzenie, pieczenie) należy zastosować skuteczny lek przeciwwirusowy. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową, przez dotyk lub drogą kontaktów seksualnych. Uczucie mrowienia, swędzenie, to pierwsze sygnały, które informują, że doszło do uaktywnienia wirusa opryszczki. Trzeba pamiętać, że pierwsza godzina od momentu pojawienia się wspomnianych objawów jest decydująca. Do czynników najczęściej wpływających na uaktywnienie się wirusa opryszczki należą: osłabienie odporności, wywołane np. grypą, przeziębieniem; przemęczenie i silny stres; promienie słoneczne; menstruacja; miejscowy uraz skóry. Należy stosować takie leki jak: kremy, żele, maści, plasterki oraz domowe sposoby. Najlepiej jest zgłosić się do specjalisty, który zaleci odpowiednie leczenie.